ظاهرا شعر دوم و شعر پنجم از خود يزيد است ، يعنى خود سروده است و باقى آن انشاد از زبعرى است . ابوالفرج و خطيب خوارزمى در جلد دوم مقتل الحسين ( ع ) مىگويند : اين اشعار را هنگام چوب زدن بر لب و دندان امام حسين ( ع ) مىخوانده است . دميرى در حيات الحيوان و مسعودى در جلد دوم مروج الذهب مىگويد : يزيد تعدادى ميمون داشت لباس هايى ازحرير بر آنها مىپوشانيد و طوق‌هاى طلا به گردنشان مىآويخت و آنها را سوار بر اسب مىنمود ! سگ‌هاى زيادى نيز با طوق طلا به گردن داشت كه با جام طلا به آنها آب مىدادند ! در هجوم به مدينه كه پس از حادثه كربلا رخ داد سه روز همه شهر را براى سربازانش مباح كرد . سبط بن جوزى در ص 63 تذكره مى نويسد : پس از گذشت حدود نه ماه از آن هجوم ، هزار دختر باكره بدون ازدواج فرزند آوردند ! ! !